AANTASTINGEN

Meer verbanden


Er is nóg meer aan de hand:

GLUTAMAAT EN CALCIUM
Glutamaat opent een 'calciumkanaal' in de hersencel, waardoor CALCIUM uit de hersenvloeistof de cel instroomt.
Teveel glutamaat veroorzaakt verhoging van het calciumgehalte tot giftige waarden - waardoor het celmembraan ARACHIDONZUUR afscheidt, dat dan 'aangevallen' wordt door twee enzymsystemen (cyclooxiginase en lopooxiginase), waardoor vrije radicalen gevormd worden en schadelijke 'eicosanoïden'.
Calciumkanaalblokkerende medicijnen helpen mogelijk tegen de ontwikkeling van Parkinson (Medscape, 01-10).
Juli 2010 werd dit nog eens bevestigd door Jongens e.a., die ook een verband vaststelde met het 'Fragile X syndroom' bij jongeren, waarbij motoriek en geestelijke vermogens door hetzelfde proces aangetast raken.

Calcium komt in cellen ruim duizend keer zo weinig voor als in het lichaamsvocht. Dat wil niet zeggen, dat wat minder kalk in de voeding geen invloed heeft op de hersenen.
KALKGEBREK leidt, paradoxaal genoeg, tot een OVERDOSIS calcium in de hersencel (via het mechanisme van grotere productie van Parathyroïd* hormoon, dat zich in de vorm van Vitamine D3 nestelt in de celwand - waardoor het calciumkanaal zich opent).

* disfunctioneren van dit hormoon wordt ook in verband gebracht met huidaandoeningen (melanomen), haaruitval en stofwisselingsstoornissen (zie ook kleurstof E102).

Dit simpele feit heeft grote gevolgen, naast hersenaantasting.
Het vetzuursynthese lipogene enzym vermeerdert zich, de lipolyse vermindert. Dit leidt tot OVERGEWICHT.
Hetzelfde mechanisme verhoogt de ELEKTRISCHE SPANNING in het lichaam, wat in extreme condities het hart en de hersenen zwaar belast.
Daarbij geeft een verhoogde spierspanning méér AFVALPRODUCTEN, die slecht afgevoerd worden.
Diezelfde verhoogde spierspanning leidt tot VERHOOGDE BLOEDDRUK en HARTSLAG, wat ook weer een reeks van schadelijke evenementen bewerkstelligt, óók in de hersenen.

Mogelijk ligt hier een verklaring voor PMS (pre menstrueel syndroom) en aanverwante 'vrouwelijke' aandoeningen.
Vrouwen hebben in bepaalde situaties veel méér kalk nodig dan mannen.

Nóg meer effecten voor de hersenen schuilen in een kalktekort in de DARMEN, omdat de enzymenproductie in de hersenen direct samenhangt met ziekmakende processen in de darmen.
Voldoende kalk kan die processen deels voorkomen.
Hier wordt momenteel onderzoek naar verricht in de USA.
Over de werking van enzymen raakt steeds meer bekend. De enzymenproductie wordt voor een groot deel aangestuurd door stoffen, die in voeding zitten. Zowel door 'goede' stoffen, als door schadelijke...
en door een aangetast metabolisme, ontstaan als gevolg van verkeerde voeding en levensstijl.
Medicijnen, die enzymen in specifieke hersengebieden brengen, vormen een nieuw onderzoeksgebied.


SUIKER
Teveel aan suiker tast de kalkspiegel sterk aan. Hier ligt een déél van de verklaring voor het hersenaantastende - gedragsbeïnvloedende - effect van suiker (dat op de lange termijn ligt, niet direct meetbaar is, en afhankelijk van vele andere factoren).
En de veel aangetroffen relatie suikerziekte - dementie, ziekte van Parkinson.

Het is bekend dat bij suikerrijke consumptie, wat een sterke productie van insuline teweegbrengt, er schadelijke eicosanoïden aangemaakt worden.
Maar niet alleen koolhydraten verhogen het insulinegehalte. Ook een aantal aminozuren, zoals leucine, alanine en taurine.

Glutamine, hoewel het van zichzelf geen insulineproductie oproept, verhoogt de productie van insuline als reactie op leucine aanzienlijk.

Schadelijke eicosanoïden kunnen ook direct door de aanwezigheid van excitotoxines geproduceerd worden.
'Voedsel', dat rijk is aan Arachidonzuur, is bijv. eigeel en orgaanvlees (lever, nieren).

Uit nóg een experiment is gebleken, dat insuline de glutamaattoxiteit significant verhoogt in corticale hersencellen - en dat dit NIET samenhangt met het effect van insuline op de glucosestofwisseling.
Dat wil zeggen, dat insuline direct reageert met de celwand !
Ook bleek, dat de gevoeligheid van de hersencellen voor andere schadelijke stoffen toenam door insuline.

ASPARTAAM
Hetzelfde verhaal, als over glutamaat en suiker, kan verteld worden over de neurotransmitter Phenylalanine in ASPARTAAM. Het geeft, naast het aminozuur (phenyl)alanine nog andere stoffen:
Het resulteert in de opeenstapeling van FORMALDEHYDE in de cellen, met celkern- en DNA- beschadiging. Deze formaldehyde neemt steeds meer in volume toe, naarmate er iedere dag aspartaam genuttigd wordt.
Fenylalanine speelt een belangrijke signaalrol in de hersenen, waardoor ook hier een overschot tot overprikkeling leidt.
Het wordt afgebroken in de lever => Phenylketonurie ( PKU) is een aandoening, waarbij dit niet gebeurt (gecontroleerd met de 'hielprik' bij baby's).
Maar bij mensen, bij wie de lever al extra hard moet werken (bijv. bij ziekte of belasting met giftige stoffen), gebeurt die afbraak óók onvoldoende.
Hierdoor ontstaan hoge gehaltes aan Phenylactaat en Phenylacetaat in het bloed, die beschadigend zijn voor alle cellen.
Een overschot aan Alanine en Aspartaat leidt bovendien tot extra aanmaak van Glutamaat, Cathepsine, Pepsine en HIV - en een onbalans met Cysteïneproteasen, die de celdood op gang brengen. Deze eiwitoplossende stoffen lossen in te hoge concentraties (hersen)cellen op.

BODYBUILDERS
In de Bodybuild Wereld zijn de hier besproken stoffen erg populair, omdat ze de spiergroei en sportprestaties positief kunnen beïnvloeden - zolang het duurt.
Voortbordurend op glutamaat en aspartaat zijn er zelfs speciale chemicaliën ontwikkeld, die beter in staat zijn, een gezonde Blood Brain Barrier te passeren, voor een maximaal effect op de hersenen: de productie van groeihormoon !
Het zal inmiddels duidelijk zijn, dat deze praktijken niet aan te bevelen* zijn...


GROEIHORMOON

Oude mensen verliezen het vermogen om voldoende groeihormoon aan te maken. Dat is een belangrijke oorzaak van de achteruitgang van spierkracht.
Sommige wetenschappers promoten daarom het toedienen van groeihormoonbevorderende stoffen. Zoals 'MK-677'.
Toch lijkt ook hier te gelden: alles hangt samen, en heeft een oorzaak.
Even afgezien van de effecten op de hersenen: een toegenomen spiermassa/activiteit verondersteld ook een goede zuurstofvoorziening, botten die de 'kracht' kunnen dragen, bloedvaten die goed kunnen pompen... etc.

Daarmee samenhangend, neemt ook de productie van TESTOSTERON af. Samen met groeihormonen zorgt testosteron voor spieropbouw, en hangt samen met een gezonde geestelijke toestand.
Ook 'overgangsklachten' hangen oorzakelijk samen met lage testosterinniveaus (zie GA van Wingen, FC Donders, 2008.

Zie hier tips om het testosteron beter op peil te houden, met de volgende kanttekeningen:
- gebruik geen Chroom (zie Supplementen)
- te hoge lichaamsbelasting leidt juist tot lagere testosteron en hogere cortisolwaardes (teveel cortisol is een indicator voor teveel stressstoffen in het bloed, die leiden tot buikvetvorming)

Daarbij blijkt testosteron veel positiever voor de sexualiteit van vrouwen te werken, dan het veronderstelde estradiol en en progestoron. Zoals bij mannen.

Hiermee is niet gezegd, dat hormonen als langdurig medicijn ingezet moeten worden.
Alle hormonen zijn op de een of andere manier nodig, en het evenwicht is delicaat.
Alleen een natuurlijke, evenwichtige opbouw van voeding en leven geeft een goed totaalplaatje - waarbij gerichte natuurlijke levenswijze/therapie het eerste advies is.
Medicinale middelen (ook natuurgeneesmiddelen) en overdosissen van bepaalde stoffen zijn bij ziekten wel vaak nodig. De beoordeling daarvan is bijna altijd discutabel, maar meestal wordt te weinig aan levensstijl gedáán, en blijft de oorzaak bestáán.

Een van de beste maatregelen die ouderen (en jongeren) kunnen nemen - in combinatie met een gecontroleerd voedingspatroon - is LICHAAMSBEWEGING.
Geen uitputtende sportprestaties, maar (bijv.) gewoon wandelen.
In een onderzoek onder ouderen in een Italiaans dorp bleek er geen hersenkrimp (van de hippocampus) op te treden als er regelmatig (3 maal per week) gewandeld wordt.
Tevens bleek de kans op dementie als gevolg van vaataantasting met ruim 70% te verminderen. De eerste keer dat dit is aangetoond.
Normaal is er bij 55 plussers een krimp van 1-2% per jaar. Maar in de 65+ wandelgroep bleek er juist een groei van 2% te zijn, en een toename van de in deze sectie besproken BDNF en het geheugen ! (Erickson e.a. 2011).
Andere dagelijkse bewegingsvormen zoals fietsen en tuinieren hebben een bijna even grote invloed.

Een combinatie van factoren zal hiervoor aansprakelijk zijn, waarbij hormonen een belangrijke rol spelen.

NIEUWS
Datum
{datum} {inhoud}



 

PAGINA OVERZICHT
laden...